Montaigne’den altı çizilesi cümleler

Kategori: Ne okudum | 0

Montaigne’nin Denemeler adlı eserini geç bitirmiş olsam da, bir kenarda dursun diye altını çizdiğim cümleleri blogumda da paylaşmadan edemedim.

Montaigne’ye göre her insan kendisi için bir derstir. Yeter ki, kendini iyice görebilsin. ”Benim yaptığım şey, bildiklerimi söylemek değil, kendimi öğrenmektir.” Başkasına değil kendime ders veriyorum.

Bir takıntısı da ”ölmeyi öğrenmek”ti. Felsefenin bunu sağlayacağını düşünürdü. ”Felsefe yapmak ölmeyi öğrenmektir” derdi.

Ölüm kendini sadece düşünce yoluyla hissettirir; çünkü o anlık bir olgudur:

Ya geçmişte ya da gelecektedir; onda şimdiden eser yoktur. Aut fuit, aut veneit, nihil est praesentis in illa,

Ölüm, ölümü beklemekten daha az acı verir. Morsque minus paene quam mora mortis habet

Ölümün bizi nerede beklediği belirsizdir, onu her yerde bekleyelim. Ölümün önceden tasarlanışı, aynı zamanda özgürlüğün önceden tasarlanışıdır. Ölmeyi öğrenmiş olan insan tutsak olmayı bilmez. Ölmeyi öğrenmek bizi tüm ayak bağlarımızdan, tüm baskılardan kurtarır. Yaşamdan yoksun bırakılmanın bir kötülük olmadığını iyice öğrenen için hayatın içinde kötü hiçbir şey yoktur.

Ommem crede diem tibi diluxiess supremum.
Grata superveniet, quae non sperabitur hora.

Işık veren her günün senin en yüce gün olduğunu hayal et; üzerinde hesabının olmayacağı saati saygıyla kabul edeceksin.

Kafamı ölüm hayallerinden yoksun bıraktığım hiç olmadı; hayatımın en düzensiz dönemlerinde bile.

Jucundum cum aetas florida ver ageret
Çiçek açmış gençliğim neşeli baharını sürerken.

Kim insanlara ölmeyi öğretecekse, onlara yaşamayı da öğretecektir.

Pek yakında şimdiki zaman geçmiş olacak ve biz onu bir daha hiç hatırlamayacağız.

Sonsuz bir yaşamın, benim bir insana verdiğim yaşamdan daha az çekilebilir ve daha zahmetli olduğunu gerçeketen hayal edin. Eğer ölümlü olmasaydınız, sizi bundan yoksun bıraktığım için hiç durmadan beni lanetleyecektiniz. Alışkanlığın ağır bastığını görerek, fazlaca susamışlıkla ve korkusuzca kucaklamanızı engellemek için bilerek bir parça acılık kattım ölüme. Yaşamdan da ölümden de kaçmayasınız, sizden istediğim bu ılımlılığı benimseyesiniz diye her ikisini de tatlılıkla acılık arasında yumuşattım.

Tüm günler ölüme gider, sonuncusu oraya varır.


Montaigne ve Denemeler üzerine /1580

Bölüm 1

Bir Cevap Yazın