Tam da şu an..

Bugün günlerden 9 mayıs 2016 Pazartesi. Üzerinde logo ve markalar bulunan duvar saati ise tam 19:07 yi gösteriyor.

Masamda duran küllükteki içtiğim sigara izmaritlerine bakıyorum. 1,2,3 ve 4 daha önce içtiklerimi saymıyorum tabi.

Soğuk bir çay bardağı da izmarit dolu kül tabağına eşlik ediyor. Onlar zaten her zaman arkadaştır biri olmadan diğeri asla yalnız gezmez. Elimi yine sigara paketine doğru uzatıp bir adet sigara daha yakıyorum. Kırmızı Winston.

Ağır bir sigaradır. Ama benim için değil.

Mesai arkadaşım Hüseyin her zaman ki gibi şikayetlerine başlıyor.
-Ne zaman bırakacaksın şu sigarayı. Kokudan öldüm açç cam aç diye sesleniyor.

Pek takmıyorum Hüseyini ve sigaramı ağır ağır içmeye devam ediyorum.

Şimdi ayağa kalktım. Sigaram hala elimde caddeden geçen arabaları ve insanları izliyorum. Gün batımını göremiyorum ama hala penceremde altın sarısı gibi yansımasını görmek içimi ısıtıyor.

Yapmam gereken her şeyi yaptım mı? Unuttuğum bir şey var mı diye hafızamı yokluyorum.

O anda tam da yanağıma bir lastik değiyor. Hüseyin bunu hep yapıyor.

Ara sıra şakalaşmak için para lastiklediğimiz o sarı lastikleri birbirimize fırlatırız biz. Zırr zırrr ve telefon çalıyor.

Kemal bey X şirketinin hesap ekstrelerini bekliyorum diyor. Gönderecektiniz ne oldu diye soruyor.

Ve işte unuttuğum şeyin ne olduğunu o anda anlıyorum. Hemence bilgisayar başında tekrardan işe koyuluyorum oysa eve gitmeyi hayal ediyordum. Ceketimi giymek üzereydim üstelik. Tekrardan mailleri gözden geçirme ve rapor hazırlama derken bana yarım saate patlıyor.

Şimdi işlerimi bitirdim artık çıkabilirim.

Hüseyin oturduğu yerden en sevdiğimiz şarkıyı mırıldanıyor. Bilmiyorum ne haldayım, gidiyorum gündüz..

Ben de hadi şu şarkıyı da dinleyip öyle çıkalım diye youtubeden son şarkımı dinliyorum. 🙂

İlgini çekebilir :  Köstek olma destek ol!
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (Bu yazıya ilk oyu sen ver)
Loading...
5 yorum :

Bir şeyler söyle

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir