Hayatta bir şeyleri hep yarım bırakmak

Adına kararsızlık mı dersiniz yoksa başka bir şey mi bilmiyorum. Fakat sürekli bir şeyleri yarım bıraktığım için içimde sürekli bir boşluk hissettiğim oluyor. Hem öyle üç beş şey de değil bunlar. O kadar fazla ki ve içimde öylesine dolup taştı ki, yazayım dedim. Yazmasam çıldıracaktım!

Küçük bir çocukken okuduğumuz okulun arka tarafında toprak bir saha bulunurdu. Takım beni almadan maça bile gitmezdi. Defansın bel kemiğiyim o zaman. Okul sonrası işe gittiğimden maçlara pek gidemez oldum. Hani her şeyin bir yaşı vardır derler ya, aslında ne de doğru bir sözmüş diyorum. Çünkü top oynayacak yeterli boş vakti bulduğumda oynayacak hevesim kalmamıştı. Yarım kaldı..

Bir ara bağlama çalmaya heves etmiştim ama öyle böyle değil.

Gece rüyalarıma falan giriyor. Hani başka bir enstrüman olsa yine beni teselli ederdi ama ne bağlama alabildim ne de başka bir enstrüman. Acaba ben mi yeterince istemedim de bir bağlamaya sahip olamadım diye düşünüyorum, yani suçu birazda kendimde arıyorum. Şu an sahip olsam sanırım kışın yakmak için odun niyetine kullanırdım. O kadar gözümde yok çünkü.

boks eldivenleri

Boş olduğum zamanlarda çok spor yapardım ben.

Tabi bu dönemlerde bir lise öğrencisiydim. Baklava olmasa da şekerpare gibi karın kasları bile yapmıştım. Yahu bari bir spor salonuna falan yazılayım dedim. O yüzden belediyenin ücretsiz spor salonlarından birine yazıldım. Yakın bir arkadaşım ile boks kursuna yazıldık. Hani erkeğiz ya, öyle hafif sporlar bizi kesmez ya, sanki sokakta üç beş adam döveceğiz ya, sırf öyle salakça bi istekle boksa yazıldım işte. Boks antrenörü kursun beleş olduğundan mıdır nedir öğrencilere çok kötü (sert) davranıyordu. Tamam anladık iyi hocasın da, biz de rocky değiliz anasını satayım. İlk gün bayağı bir yordu bizi. Deyim yerindeyse ağzımıza sıçtı. Üçüncü günü ringe çıkardı. Ama benden önce arkadaşım çıktı. Karşısına da biraz daha tecrübeli başka bir çocuk koydu. Pat, küt derken arkadaşımın burnuna aldığı bir darbeyle burnu kanadı. O an kırıldı mı anlamadım ama bayağı kan geldi. Çocuk hocam burnum kanıyor demeye kalmadı. Hoca çıkıştı hemen. Devam et lan karı gibi mız mız yapma diye. Ben bunu görünce tırstım tabi. Ulan bu herif manyağın teki dedim içimden. Ertesi günde kursa falan gitmedim. Arkadaşım bir kaç yıl sonra madalya falan aldı. O bırakmadı devam etmişti çünkü. Ben de tebrik ettim. Bu da böylece yarım bıraktığım şeylerden biri olmuştu.

Bazen Dostoyevski’nin şu sözleri geliyor aklıma.

”Ne yaparsan yap, daima pişman öleceksin. Belki yaptıklarından, belki de yapmadıklarından.” Sahiden de acaba ben mi fazla kuruntu yapıyorum diye düşünüyorum. Madem en sonunda kaçınılmaz olarak bir pişmanlık olacak. Niye kafaya takayım ki desem de, takmadan da edemiyorum.

kara kalem

Küçüklüğümden beri sanata düşkün bir yanım vardı benim.

Babadan mı geçti artık bilmem ama rahmetli de kendi şiirlerini falan yazardı. Ben ise resim yapardım. Öyle beğenilirdi ki, sınıftaki çocuklar sürekli bir şeyler çizmem için yanıma gelip özel isteklerde bulunurdu. Hatta bir gün resim defterimdeki bazı resimlerin çalındığı bile olmuştu. Neyse yaşım ilerledikten sonra biraz daha geliştireyim bu yeteneğimi diye internet üzerinden portre çizim tekniklerini araştırmaya başladım. Bu böyle olmayacak deyip en sonunda bir resim kursuna yazıldım. Resim kursu ücretliydi ve iki aylık önden ödemiştim. Ancak iki hafta gittikten sonra kursa gitmeyi istemedim. Bu kez hocaya çamur atmayacağım. Sorun tamamen benden kaynaklıydı. Ne bileyim hem hevesimi yitirmiş hem de başarısız olacağıma inanmıştım sanırım. İyi kötü bir şeyler çizmeyi öğrenmiştim ama bu da yarım bıraktığım şeylerden biri olmuştu.

Blog yazarlığına 2009 yılında başladım ben.

İlk blogumu adım-soyadım şeklinde blogger üzerinden açmıştım. Bir şeyler yazıyordum ama sanki dünya yazdıklarımı umursamıyor ve ben yazdıklarım arasında kayboluyor gibiydim. Belki de yeterince teknik bilgiye sahip değildim. Bu yüzden bir kaç yıl ara verdim ve ardından blog adımı değiştirerek 1deliningünlükleri adı ile yazmaya başladım. Üç yıl boyunca sürekli yazdım. Sanki bir şeylere anlam arıyor gibiydim. Blog yazarlığında bir konuma geldim. İyi kötü bir çok dost edindim ama hala bir şeylerin eksikliğini hissediyordum. Bu yüzden o blogumu da kapattım. Bugün niye kapattın diye sorsanız nedenini hala ben de bilmiyorum. İnsan bazı duyguları gerçekten derinden ve yalnız yaşıyor. Sanırım bu yalnızlığı paylaşmak isteyip paylaşamadığından böyle hissediyor. Ben de buna benzer şeyler hissetmiştim sanırım. Bu da yarım bıraktığım şeylerden biri oldu. Şimdi çıplak yazar adıyla yazıyorum ama öylesine tuhaf bir ruh hali içinde oluyorum ki bazen ani bir karar ile bu blogu bile kapatabilirim gibime geliyor.

Sonra blogduzenim adında bir blog açtım. Ne bileyim blogger sisteminde kendimi yeterince geliştirdiğimden bildiklerimi insanlarla paylaşmak istedim. Hevesim kalmadı onu da paçavra gibi bir kenara attım.

Yani anlayacağınız hayatım boyunca bir şeyleri hep yarım bıraktım ben. Gelecekte belki bunlara yenilerini de eklemiş olacağım. Dönüp geriye bakınca bazı pişmanlıklarım oluyor ama üzülmenin de yersiz olduğunu anlıyorum.

[Toplam:0    Ortalama:0/5]

Kimler Neler Demiş?

4 Yorum - "Hayatta bir şeyleri hep yarım bırakmak"

Bildir
avatar
Sıralama:   En Yeniler | Eskiler | Beğenilenler
Bir Tutam Karınca
Ziyaretçi

Hiç deneyimlememiş olmak, biraz ilgilenip yarım bırakmaktan kötüdür bence. İnsan yaşamı boyunca birçok farklı şeye maruz kalıyor. Bulunduğu ortam, arkadaş çevresi. Bunlarda ilgi alanlarını belirliyor. Belki de adı maymun iştahlılıktır. Ben de birçok şeyle uğraşıp yarım bırakanlardanım. O nedenle satırlarını okurken kendimi gördüm desem yeridir.

Sipsi
Ziyaretçi

Biraz önce hiç tanımadığım bir insanın bloğunu da okurken gördüğüm duygudan bahsedeyim. Neredeyse çoğu özelliğimiz aynıydı. Şimdi sizinkini okudum. Yine benzer olan çok şey var. Sevdiğim yazarlar bile tutuyor. Yazmasam çıldıracaktım demişsiniz. Acaba yazmak bizi hayatta mı tutuyor? Sanırım aynı dertten muzdarip olan birçok kişi yazı yazıyor 🙂
Bize de bekleriz.

TUĞÇE
Ziyaretçi

Çok kararsız bir yapınız var burcunuzu merak ettim doğrusu 🙂
TERAZİ OLABİLME İHTİMALİNİZ ÇOK YÜKSEK GİBİ…

wpDiscuz