Uzun yıllar önce alıp okurum diye kenara bıraktığım Ferhan Şensoy Eşeğin Fikri adlı kitabını bugün bitirebildim. Bu kitabın adıma imzalı ve hediye bir kitap olması da ayrı mutluluk verici olduğundan kısa da olsa bir parantez açıp bunu belirtmek istedim.
Kitap; sade ve kolay okunabilir bir dille yazıldığından karşılıklı sohbet havasında akıp gidiyor. Genellikle Ferhan Şensoy’un denemeleri, geçmiş tiyatro anıları ve serpme hikayelerinden oluştuğu için kitabın kapağında neden beş benzemez yazdığını şimdi daha iyi anlıyorum. Ustalıkla kaleme alınmış hikayeler yer yer gülümsetiyor yer yer gündelik hayattan gerçeklere ufak dokundurmalar yapıyor. Gündemden uzaklaşıp biraz kafa dağıtayım diyorsanız kitap tam da antidepresan etkisinde imdadınıza yetişiyor.
Bir de bu tarz kitaplarda dikkatimi çeken başka hususlar da var tabi. Kitap gerçekten keyifliydi ama her kitapta olduğu gibi bu kitapta da insanın kafasına dank edecek türden bir bölüm oluyor. İşte bu kitapta da beni en çok etkileyen bölüm “Dede” hikayesi oldu. Diğer hikayelerin aksine mizah diyemeyeceğim bir dille anlatıldığından Ferhan abi, bunlar da hayatın gerçekleri işte dercesine tokadı basıyor. Bu hikayeyi okuduktan sonra garip duygular içine girdiğimi de itiraf edeyim. Adını koy deseniz koyamam o kadar işte. Her gün düzenli okuma alışkanlığı kazandım diye sevinirken, hikayeyi okuduktan sonra zihnimde bıraktığı izler sebebiyle birkaç hafta ara vermek zorunda kaldım. Sıkılma durumu gibi bir şey değildi bu. Daha çok içimde oluşan fırtınanın dinmesini beklemek gibiydi.
Fırtınanın dinmesinin ardından kitabın geri kalan bölümlerini de zevkle bitirdim. “Ve fakat” Dede hikayesinin etkisi, aklımın bir köşesinde hâlâ devam ediyor. Garip bir şekilde, kitabın tam ortasında yer alan bu hikaye, bana kitaba dair bir “çatıyı” simgeliyormuş gibi hissettirdi.
Kısaca mizah alanında başarılı ve okumaya değerdi. Biraz da tiyatroya ilginiz varsa sıkılacağınızı kesinlikle sanmıyorum.
Arka kapaktan bir alıntı:
“Canım sıkılınca bir sigara yakıyorum. İçince öksürüyorum, öksürünce tükürüyorum, tükürünce damağım kuruyor, hemen şarap içiyorum, fakat bütün bunların bende bir alışkanlık yapmasından korkuyorum. Bu düşünce bende efkâr yapıyor, hemen bir sigara yakıyorum, her efkârlandığımda sigara yakmanın bende bir alışkanlık olmasından korkuyorum. Ben canım sıkılınca sigara içiyorum ve yıllardır çok acayip sıkılıyor canım.”
Puanım